بخند ای گل زیبای خدا ...بخند مبادا گرد سیاه شب بر گلبرگ های نازت بنشیند ...

مبادا لمس پوست خشن درد تن نحیفت را برنجاند...بخند که خنده ازآن توست...

 تو باید بخندی تا  لبخندت بک زندگی را بیاراید...